Minoes is 25!
Minoes, wie is er niet mee opgegroeid? Het meest geliefde boek van Annie M.G Schmidt won in 1970 een Zilveren Griffel en sleepte met de filmversie uit 2001 een hele kudde Gouden Kalveren in de wacht. De sprankelende familiefilm die dé doorbraak van Carice van Houten betekende geldt sindsdien als een onbetwiste klassieker en is een van de best bezochte films uit de vaderlandse cinema. Na 25 jaar verdient Minoes een nieuw jasje. Na een minutieuze operatie van de restauratoren van Eye Filmmuseum, maakt Minoes nu een schitterende comeback op het witte doek in superscherpe 4K-resolutie. De inhoud van het geestige verhaal is nog steeds even eigentijds als toen: de charme spat ervan af. In nieuw en fris 4K is Minoes klaar om nieuwe generaties fans te laten spinnen van plezier.
Bekijk de trailer
Dit jaar vieren we dat Minoes 25 jaar geleden voor het eerst te zien was in de bioscoop. Minoes heeft een plekje in de harten van heel veel Nederlanders: de film in onlosmakelijk verbonden met verjaardagspartijtjes, middagjes op de bank en schoolvakanties. Hele volksstammen groeiden op met Minoes, dankzij de vertelling van Annie M.G. Schmidt en de succesvolle verfilming. De mysterieuze juffrouw die vroeger een poes was (de eerste glansrol van Carice van Houten), de verlegen journalist Tibbe (Theo Maassen) en natuurlijk de katten die alles zien, horen en doorvertellen. De film was direct een kaskraker van jewelste, met meer dan 840.000 bezoekers goed voor Goud en Platina, jubelende recensies en prijzen, waaronder twee drie Gouden Kalveren. Vanaf 13 augustus krijgt een nieuwe generatie de kans om deze klassieker te ontdekken zoals hij bedoeld is: op het grote witte doek. Voor sommige bezoekers een trip down memory lane, voor andere een nieuw hoofdstuk in hun opvoeding.
Eye Filmmuseum maakte voor de restauratie een nieuwe scan van het origineel 35mm beeldnegatief en gebruikte als referentie de beste analoge kopieën van 25 jaar geleden om de look en feel van toen weer terug op het doek te krijgen. Leenke Ripmeester, hoofdconservatoren Eye Filmmuseum: “Minoes is een van de meest iconische kinderfilms uit de Nederlandse filmgeschiedenis. In 2009 hadden we de film al fotochemisch gerestaureerd maar een volledige digitale restauratie ontbrak nog. Nu de film 25 jaar bestaat vonden wij het hoog tijd worden voor een spiksplinternieuwe 4K restauratie. We hopen dat een hedendaags publiek, jong en oud, opnieuw kan genieten van deze geweldig leuke film!”
Producent en scenarist en voorvechter van kwaliteitsfilms voor kinderen, Burny Bos, die in 2023 overleed en die naast Minoes ook Abeltje, Otje en Pluk van de Petteflet naar het witte doek bracht, zei over Minoes: “‘Die is héél goed gelukt. Dat was ook het beste verhaal. Regisseur Vincent Bal en mijn dochter Tamara hebben samen dat script geschreven. Ik heb er ook een beetje aan lopen pielen. Produceren betekent mensen bij elkaar brengen die samen iets moois kunnen maken. Ik heb Vincent Bal destijds opgevist bij een festival in België. Ik had dingen van hem gezien en dacht: die moet Minoes maken. Vincent was pas 25, maar hij kon dat managen. Hij kon Pierre Bokma aan.”
Linda Snoep, weduwe van Burny Bos: “Burny streefde ernaar om ijzersterke jeugd- en familiefilms te maken, die van alle tijden zijn. Zo mooi om te zien dat het Minoes na 25 jaar inderdaad alweer lukt om kinderen en hun ouders een prachtige belevenis en herinnering mee te geven.”
Over de film
Minoes is een poes, maar ze ziet eruit als een mens. Ze komt in contact met Tibbe. Als journalist is hij mislukt, maar de redactie geeft hem nog één kans. Doordat Minoes met poezen kan praten, kan ze veel nieuwtjes doorspelen aan Tibbe. Bijvoorbeeld over de plaatselijke weldoener, meneer Ellemeet, die in werkelijkheid een boosdoener is. De “kattenpersdienst” levert via Tibbe voorpaginanieuws op. Maar als hij de waarheid schrijft over Ellemeet raakt het hele dorp Killendoorn in paniek en krijgt Tibbe zijn ontslag. Dan zet juffrouw Minoes een slim plan in elkaar om te bewijzen dat Tibbe de waarheid schrijft. Het wordt allemaal heel spannend en uiteindelijk krijgt Tibbe gelijk. En natuurlijk heeft het verhaal ook nog een romantisch staartje.